Byggt á mismunandi uppbyggingu, uppsetningu og kæli- og loftræstingaraðferðum er hægt að flokka loftkælara í eftirfarandi mismunandi gerðir.
Byggt á fyrirkomulagi slöngubúnanna og uppsetningarstillingu þeirra eru þeir flokkaðir í lárétta loftkælara og hallandi-þakloftkælara. Hið fyrra hentar venjulega fyrir almenna kælingu, en hið síðarnefnda hentar betur fyrir ýmis þéttingar- og kæliferli.
Byggt á kæliaðferðinni sem notuð er eru þau flokkuð í þurra loftkælara og blauta loftkælara. Hið fyrra byggir á stöðugu loftstreymi frá viftum til kælingar; hið síðarnefnda eykur hitaflutning með því að nota vatnsúða eða úða. Þó að hið síðarnefnda bjóði upp á meiri kælivirkni en það fyrra, þá er notkun þess minna útbreidd vegna þess að notkun vatns getur leitt til tæringar á slöngubúnunum og þar með dregið úr endingartíma loftkælisins.
Byggt á loftræstingaraðferðinni eru þau flokkuð í þvingaða-straumloftkælara (eða blásandi) og innblásna-loftkælara. Í þeim fyrrnefnda eru vifturnar staðsettar undir slöngubúnunum og nota axial-flæðisviftur til að blása lofti upp í gegnum búntana; í þeim síðarnefnda eru vifturnar festar fyrir ofan slöngubúntana, sem veldur því að loft flæðir niður. Framkallaða-dragagerðin eyðir meira rafmagni og hefur í för með sér hærri framleiðslukostnað en þvingaða-dragagerðin; þar af leiðandi er það ekki eins mikið notað og hið síðarnefnda.
